YMAA

YMAA (Yang's Martial Arts Association) jest międzynarodową organizacją propagującą chińskie sztuki walki. Organizacja ta zajmuje się czterema tradycyjnymi stylami Kung Fu: Długa Pięść Shaolin, Południowy Biały Żuraw, Taiji Chuan klasyczny styl Yang oraz medyczny i bojowy Chi Kung. YMAA powstała w 1982 roku w Bostonie i skupia kilkadziesiąt szkół w wielu krajach świata, praktycznie na wszystkich kontynentach (Obie Ameryki, Europa, Afryka Południowa i Azja, a nawet Nowa Zelandia i Sri Lanka).
Głównym, współcześnie żyjącym mistrzem szkoły jest dr Yang Jwing Ming pochodzący z Tajwanu, a mieszkający obecnie w Bostonie, gdzie siedzibę ma Kwatera Główna YMAA: Kwatera Główna . Mistrz Yang jest znanym i cenionym nauczycielem i autorem wielu unikalnych książek i materiałów szkoleniowych Kung Fu, tłumaczonych na wiele języków świata

Mistrzowie YMAA Instruktorzy YMAA Polska

Kodeks sztuk walki - WUDE

Chińskie sztuki walki nie uzależniają sukcesu praktykujących od ich wyglądu zewnętrznego lub siły. Jest on zależny raczej od moralności studenta i tego jak pracuje jego umysł. W chińskich sztukach walki aktualne jest powiedzenie: "student straci trzy lata szukając dobrego nauczyciela, a nauczyciel będzie sprawdzał studenta przez trzy lata". Mądry student zauważy, że lepiej stracić kilka lat, szukając dobrego nauczyciela, niż spędzić czas ucząc się u miernego. Dobry, rzetelny nauczyciel będzie prowadził cię dobrą drogą i pomoże ci budować silny fundament dla twoich przyszłych treningów. Nauczyciel bez kwalifikacji, nie tylko nie pomoże ci, ale wręcz może wpoić złe przyzwyczajenia. Reasumując, dobry nauczyciel będzie zawsze dawał przykład swoim studentom, rozwijając tym samym ich duchowość i morale. Nie tylko uczy technik walki, lecz także drogi życia.

Nauczyciel, mając na uwadze te wskazówki, bardzo rzadko znajduje odpowiednich studentów. Ludzie rozpoczynający naukę są zazwyczaj entuzjastyczni i szczerzy, gotowi zaakceptować dyscyplinę i przestrzegać przyjętych obyczajów. Jednak po jakimś czasie, nauczyciel stopniowo dostaje obraz prawdziwych zamiłowań studentów i czasem są one całkiem różne od początkowych zachowań. W związku z tym, nauczyciel średnio tracił trzy lata obserwując i sprawdzając uczniów, zanim zdecydował się, że mógł mu zaufać i przekazać sekrety swojego stylu. Było to widoczne szczególnie w dawnych czasach, kiedy style walki miały zastosowanie na wojnach i techniki trzymano w tajemnicy.

Etyka sztuk walki nazywa się Wude. Jest najbardziej znanym kryterium oceniania studentów i najważniejszą częścią w treningu tradycyjnych chińskich sztukach walki. Wude zawiera dwa aspekty: etykę czynów i etykę umysłu.

Etyka czynów składa się z: pokory, szacunku, prawości, zaufania i lojalności. Etyka umysłu zawiera: wolę (dobre chęci), wytrwałość, wytrzymałość, cierpliwość, odwagę. Tradycyjnie tylko ci studenci, którzy kultywowali założenia Wude byli uważani za wartych uczenia. Z dwóch aspektów etyki, ważniejsza jest moralność czynów. Przyczyna jest bardzo prosta: etyka czynów dotyczy wzajemnych relacji studenta i mistrza, stosunku do grupy, innych stylów walki i do społeczeństwa. Uczniowie nie postępujący zgodnie z Wude nie są warci uczenia, zaufania i nawet szacunku. Bez odpowiedzialności etycznej mogą oni też nadużywać stylu walki, by szkodzić innym. Zatem mistrzowie ostrożnie przypatrują się swym studentom przez długi czas, aż do uzyskania pewności, że dorównują oni poziomem do zasad etyki czynów, dopiero wtedy pozwalają im rozpocząć poważny trening. Etyka umysłu potrzebna jest do samodoskonalenia, bez którego nie osiągnie się celu. Chińczycy uważają, że posiadamy dwa umysły: emocjonalny i rozumowy. Zazwyczaj, kiedy człowiek odczuwa jakiś brak, jest to spowodowane dominacją umysłu emocjonalnego. Etyka umysłu posiada pięć elementów. Tworzą one klucz prowadzący studentów do stanu, w którym myślący umysł ma szanse przeważać. Celem zajęć filozoficznych YMAA jest samodoskonalenie i dyscyplina.

Etyka Czynu

Pokora przychodzi, gdy zaczynasz kontrolować swoje uczucie dumy. W Chinach często mówi się, że "Gdzie duma ginie, tam skromność przynosi korzyści". Kiedy jesteś zadowolony z siebie, wtedy nie potrafisz głęboko odczuwać, nie masz motywacji do uczenia się. Jeśli jednak pamiętasz o pokorze, będziesz zawsze szukał dróg pracy nad sobą. Pamiętaj, nie ma ograniczeń w wiedzy. Nie ma znaczenia, jak rozległą ją masz, zawsze jest wyższy poziom. Konfucjusz mówił: "Jeżeli spacerują trzy osoby, zawsze znajdę wśród nich człowieka, który może być moim nauczycielem". Zawsze jest ktoś, mający więcej talentu i wiedzy w danej dziedzinie. No więc jak możesz być z siebie dumny?

Szacunek jest podstawą twoich relacji z nauczycielem, ćwiczącymi oraz innymi stylami walki. Stwarza możliwość harmonijnych kontaktów z otoczeniem, a najwa- żniejszą jego częścią jest szacunek do samego siebie. Jeśli nie potrafisz szanować samego siebie, jak możesz szanować innych oraz oczekiwać od otoczenia szacunku dla siebie? Szacunek jednak musi być zasłużony, nie możesz o niego prosić, ani go niszczyć.

Prawość jest drogą życia. Prawość jest wtedy, kiedy masz świadomość, że coś powinieneś zrobić i nie wahasz się o to zadbać; zaś gdy czujesz, że nie powinieneś czegoś robić - nie robisz tego. Powinien cię prowadzić twój rozumowy umysł, a nie emocjonalny. Jeśli ci się to uda, będziesz w stanie czuć czystą duchowość, unikniesz wielu zmartwień, wynikających z poczucia winy. Gdy będziesz potrafił odkryć tę część swojej osobowości, unikniesz złych wpływów, a inni obdarzą cię zaufaniem, w szczególności twój nauczyciel.

Na zaufanie składa się bycie godnym zaufania i ufanie sobie. Musisz rozwinąć osobo- wość, której ludzie będą potrafili zaufać. Na przykład: nie powinieneś pochopnie obiecywać, ponieważ jeśli obiecasz, będziesz musiał to wykonać. Zaufanie jest kluczem do przyjaźni. Łatwo się je traci, ale trudno osiąga. Ufanie sobie, zaś jest korzeniem pewności siebie. Musisz nauczyć się budowania tego uczucia i okazywania tego na zewnątrz. Tylko wtedy możesz zasługiwać na zaufanie i szacunek innych. W Chinach mówi się: "Ci, którzy szanują siebie, będą szanowani, a ci, którzy ufają sobie, będą obdarzeni zaufaniem".

Lojalność jest istotą zaufania. Powinieneś być lojalnym wobec swojego nauczyciela, przyjaciół, a także wobec siebie. Lojalność pozwala wzrastać wzajemnemu zaufaniu. W treningu chińskich sztuk walki, lojalność pomiędzy tobą, a twoim nauczycielem jest często podkreślana. Ta właśnie cecha buduje podstawę posłuszeństwa wobec nauczyciela, a ono jest pierwszym warunkiem nauki. Jeśli naprawdę chcesz się uczyć, powinieneś wyeliminować swoją dumę. Musisz poddać się swojemu nauczycielowi, zarówno rozumowo, jak i duchowo, tylko wtedy otworzysz bramy zaufania. Nauczyciel nie będzie uczył kogoś, kto jest zawsze skoncentrowany na swojej dumie. Pamiętaj, by wyjść do swojego nauczyciela, musisz pozbyć się dumy.

Etyka Umysłu

Zazwyczaj mówimy o niej, gdy mamy do czynienia z silną wolą. Tak się dzieje, ponieważ często szarpiemy się pomiędzy emocjami, a rozumem. Jeśli twój rozumowy umysł kieruje całym zachowaniem, twoja wola jest w stanie zlikwidować zakłócenia przychodzące przez emocje, potrafi być długotrwałą. Silna wola zależy od szczerości, z jaką dążysz do celu. Pochodzi z twojego wnętrza, nie może być przypa- dkowym, niesprecyzowanym pożądaniem czegoś. Często tak bywa, że studenci pokazujący na początku swoją gorliwość, szybko się zniechęcają, podczas gdy ci, którzy swój zapał trzymają w sercach, zostają na dłużej.

Są one manifestacją silnej woli. Ludzie mający powodzenie, zwykle nie są smutni, zmartwieni, ale zawsze są cierpliwymi i wytrzymałymi. Ludzie prawdziwie mądrzy, nie używają jej tylko do kierowania myśleniem, lecz także do kształtowania swojej osobowości. Poprzez udoskonalanie tych trzech elementów będziesz stopniowo budował głęboki umysł, a on jest kluczem do dotarcia do istoty nauki. Jeśli wiesz, jak używać swojego umysłu do rozważań podczas treningu, dojdziesz do głębokiego stanu zrozumienia. Jeżeli potrafisz pokazać je w działaniu, przewyższysz innych.

Wielu trenujących sztuki walki, wciąż jeszcze przegrywa w ulicznych bójkach, nawet gdy ćwiczą 10 i więcej lat. Przyczyna jest bardzo prosta. Okoliczności treningu znacznie się różnią od napotkanych w życiu i śmiertelnej walce. Prawdziwie trenujący odważy się bez wahania stanąć do walki, a cała jego nauka nie będzie bezcelowa. Jeśli nie rozwijasz swojej odwagi w tego typu sytuacjach, opuszczasz pierwotny cel twego treningu. Odwaga jednak, nie opiera się tylko na walce, lecz także na unikaniu jej, albo kontroli sytuacji, by walka nie była konieczna. Jest to często trudniejsze, niż sama walka. Jakkolwiek, jeśli walka jest nieunikniona, musisz atakować bez wahania.

SZKOŁY YMAA POLSKA

Program szkoleniowy YMAA

Instruktorzy YMAA